Met interactie wordt de zorg beter en goedkoper

Chronisch zieken maken veel gebruik van de zorg. Geef hen meer aandacht en de zorg wordt goedkoper. Leg de nadruk meer op interactie! Dit klinkt in eerste instantie niet kostenbesparend, maar dat is het wel.

De groep chronisch zieken is groot. We leven langer, dat houdt dan ook in dat we te maken krijgen met meer klachten/ziekten. De druk op de zorg neemt toe. Er wordt veel geld beschikbaar gesteld voor  onderzoek en innovatie om ziekten te behandelen.  Elk kabinet komt tot de conclusie dat het beschikbare budget niet afdoende is. Het moet over een andere boeg, lees dit  howto-make-health-cheaper

Barry Schwartz

Er is bijval van Barry Schwartz, de Amerikaanse professor. Hij houdt er net zo’n vurig betoog over. Zoals het Westen nu omgaat met de zorg voor chronisch zieken is  niet toekomstbestendig. De sleutel is gespreksvoering en interactie in de spreekkamer.  Interactie tussen arts en chronisch zieke maakt de zorg efficiënter en beheersbaar. De arts kan met meer interactie en betere gespreksvoering bijdragen aan een goedkopere zorg. Op groepsniveau wordt de druk op de zorg verlaagd, maar wat wint de chronisch zieke?

win-winrelatie

Op patiëntniveau  is er een win-winrelatie. De patiënt wint betere zorg. De arts wint  er een betere sfeer in de spreekkamer bij, meer werkvoldoening, tevreden ‘klanten’ en een minder vol spreekuur op de lange duur.

Gespreksvoering kun je leren. Er zijn artsen die van nature empathisch zijn en de interactie aangaan, maar de realiteit is anders. In mijn werk als diëtist zag ik de kracht van een goed gesprek in de spreekkamer.  Als er geen interactie was, was er ook geen goede zorg. De menselijke maat, attentie en empathie alleen zijn niet voldoende in de de zorg. Maar wel werkelijk aandacht en je als bondgenoot opstellen. Iedere arts die met chronisch zieken werkt, kan dit leren. “Geen tijd” is de barrière bij artsen.

Aandacht en gespreksvoering

Met gerichte aandacht en interactie help je de chronisch zieke verder. Een arts die de dialoog aangaat met de hulpvrager bereikt veel bij de ander. Een dialoog houdt in: gerichte aandacht, actief luisteren,doorvragen net zolang dat de essentie op tafel ligt. Bij complexe zorgvragen moet de koers soms verzet worden. Een lerende, onderzoekende houding heeft een ongekend effect. Veel artsen communiceren vanuit “ik weet wat goed voor u is” “ik zeg wat u moet doen”.

Het resultaat is dat de situatie van de chronisch zieke verbetert. De therapietrouw verbetert. De chronisch zieke ervaart meer welbevinden en is in staat om in de thuissituatie met de klachten om te gaan. Niet voor elke vraag/twijfel hoeft er een beroep gedaan worden op het spreekuur. De chronisch zieke voelt zich gehoord en is geholpen in de spreekkamer . Ik durf te stellen dat de druk op het spreekuur dan afneemt.

Meer zorg

Chronisch zieken doen een leven lang beroep op de zorg, meer of minder. De zorg is complex, de hulpvraag kan variëren.

De hulpverlening en zorg voor chronisch zieken is er op gericht de chronisch zieke te leren goed met de ziekte om te gaan. Meer interactie werkt kostenbesparend. Want:iemand die niet met zijn hulpvraag geholpen is, ervaart eenmaal thuis geen verandering en steun. Hij blijft terugkomen bij de arts en gaat shoppen. Niet bepaald effectief.

Werken aan gedragsverandering door interactie. Dat kan. Ook als je maar 7 minuten hebt.

Ik breng meer interactie in de praktijk. Want het werkt. Voor iedereen die bijvoorbeeld zijn voeding wil veranderen. Wil je gerichte aandacht voor jouw worsteling met eten? Kom in actie. Kies nu     gratis intake, leven lang fit + een mooi gewicht

1 thought on “Met interactie wordt de zorg beter en goedkoper

  1. Ha Liesbeth,

    Het is ook mijn ervaring dat door een goede interactie de effectiviteit van een behandeling wordt vergroot. Het is zowel voor de zorgverlener als de zorgvrager beter om een gesprek te voeren op basis van gelijkwaardigheid.
    En arts/zorgverlener die werkt vanuit een “ik weet wat beter is voor u”-houding ziet zichzelf als een redder en de patiënt als slachtoffer. Als deze arts niet oppast komt hij/zij al snel samen met de patiënt in de “reddingsdriehoek” terecht waarin naast de rollen van “redder” en “slachtoffer” ook nog een rol van “vervolger” is gedefinieerd. Als het de arts (redder) namelijk niet lukt om de patiënt (slachtoffer) te helpen kan de arts (redder) gefrustreerd raken, omdat “de patiënt (slachtoffer) niet doet wat hij/zij (arts=redder) zegt, terwijl hij (arts=redder) het beste met hem (patiënt=slachtoffer) voor heeft”. Dor de frustratie kan de arts (redder) gaan denken dat hij de patiënt (slachtoffer) strenger toe moet spreken en al snel neemt de arts de rol van vervolger aan. De patiënt is nog even slachtoffer, maar omdat dit ook niet werkt voelt de arts zich het slachtoffer, omdat de patiënt hem/haar frustreert. De patiënt kan dan in de rol van redder kruipen, omdat “hij namelijk al zoveel heeft geprobeerd en niets hem heeft geholpen.”Ach, dokter (slachtoffer) u kunt er ook niets aan doen, want eigenlijk wist ik (patiënt=redder) allang dat het niet zou werken.”
    En de patiënt gaat vervolgens verder op pad om een oplossing voor zijn probleem te vinden. En opnieuw is er een shopper in de gezondheidszorg bij gekomen.
    Kortom je kunt kosten besparen door de valkuilen van de reddingsdriehoek te vermijden. Dit kan inderdaad door beter te luisteren naar het werkelijke verhaal van de patiënt op basis van gelijkwaardigheid. De techniek van het motivational interview is hiervoor uitermate geschikt en mijn (en ook jouw) ervaring heeft geleerd dat dit voor beide partijen een uitermate constructieve manier van zorg verlenen is.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.